Η Ελευθερία της στιγμής

Η «ελευθερία της στιγμής»  αντιμετωπίζει τη φωτογραφία ως εμπειρία και όχι ως αναζήτηση τεχνικής τελειότητας. Ο θόρυβος, το blur, η χαμηλή πληροφορία και οι αδυναμίες του μέσου λειτουργούν ως στοιχεία που επιτρέπουν μια πιο άμεση σχέση με τη στιγμή.

Η εικόνα δεν χρειάζεται να εξηγεί τα πάντα. Ένα άδειο δωμάτιο, μια σκιά, ένας διάδρομος ή μια ασαφής κίνηση μπορούν να μεταφέρουν παρουσία, μνήμη και αίσθηση χρόνου. Η ατέλεια αφήνει χώρο για συμμετοχή και ερμηνεία.

Μέσα από αυτή τη διαδικασία η φωτογραφία μετατρέπεται σε αφήγηση. Ο φωτογράφος επιλέγει τι θα δείξει και τι θα αποκρύψει, ενώ ο θεατής συμπληρώνει όσα απουσιάζουν.

Η εικόνα παύει να είναι μόνο καταγραφή και γίνεται χώρος νοήματος, εμπειρίας και ελευθερίας