Οι εικόνες αυτής της σειράς αντιμετωπίζουν τη φαντασία ως τόπο
Οι εικόνες αυτής της σειράς αντιμετωπίζουν τη φαντασία ως τόπο. Αν κάπου υπήρχε ένα σπίτι μάγισσας, ίσως να έμοιαζε έτσι. Η φωτογραφία παύει να καταγράφει και αρχίζει να προτείνει. Ο θεατής περνά το όριο μέσα από τα όνειρα και τους εφιάλτες του. Το εξωπραγματικό αποκτά υπόσταση, γίνεται αληθινό για μια στιγμή και ύστερα διαλύεται, αφήνοντας την αίσθηση ότι το ταξίδι συνέβη.