Η ZENIT-122 είναι μια μηχανική φωτογραφική μηχανή 35 mm SLR, που
Η ZENIT-122 είναι μια μηχανική φωτογραφική μηχανή 35 mm SLR, που κατασκευάστηκε από το Krasnogorsky Mechanical Plant (KMZ) στη Σοβιετική Ένωση. Η σχεδίασή της ανήκει στη γραμμή των ZENIT-12 και η μαζική παραγωγή της ξεκίνησε το 1990. Αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσπάθειας του KMZ να διατηρήσει μια παραδοσιακή, μηχανική SLR ενώ παράλληλα να εκσυγχρονίσει την εξωτερική κατασκευή της. Στη ZENIT-122 το εξωτερικό περίβλημα έγινε πλαστικό και τροποποιήθηκε ο μηχανισμός του αυτοχρονομέτρου.
Η μηχανή χρησιμοποιεί φιλμ 35 mm και παράγει αρνητικό 24×36 mm, με μέγιστη χωρητικότητα 36 λήψεων. Η εστίαση γίνεται χειροκίνητα μέσα από το σκόπευτρο και οι φακοί προσαρμόζονται μέσω σπειρώματος M42×1, ενός συστήματος που χρησιμοποιήθηκε ευρέως σε σοβιετικές και ανατολικοευρωπαϊκές SLR. Το σώμα μπορούσε να συνδυαστεί με διάφορους φακούς, μεταξύ των οποίων οι Helios-44M και Helios-77M.
Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της είναι το TTL φωτόμετρο. Η μέτρηση του φωτός πραγματοποιείται μέσα από τον φακό, ώστε η ένδειξη να λαμβάνει υπόψη τον πραγματικό οπτικό συνδυασμό που χρησιμοποιείται. Η ένδειξη εμφανίζεται στο σκόπευτρο και ο φωτογράφος ρυθμίζει χειροκίνητα τις παραμέτρους της έκθεσης. Η τροφοδοσία του φωτόμετρου γίνεται από δύο μπαταρίες 1,5 V.
Το κλείστρο είναι μηχανικό και προσφέρει ταχύτητες από 1/30 έως 1/500 δευτερολέπτου, καθώς και θέση Β για μεγαλύτερες εκθέσεις. Η μηχανή διαθέτει επίσης μηχανισμό αυτοχρονομέτρου, υποδοχή τρίποδου και μηχανισμό προώθησης του φιλμ. Το βάρος του σώματος είναι περίπου 820 γραμμάρια, χωρίς να υπολογίζεται ο φακός.
Η μηχανή μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για γενική ερασιτεχνική φωτογραφία, αλλά και για ειδικές εφαρμογές όπως αναπαραγωγές, κοντινές λήψεις και μικροφωτογραφία. Η θέση της στην ιστορία της σειράς είναι επίσης ενδιαφέρουσα: αποτέλεσε εκσυγχρονισμό των ZENIT-12XP και ZENIT-12SD, ενώ αργότερα η ίδια βασική σχεδίαση εξελίχθηκε στη ZENIT-312m.
Η ZENIT-122 αντιπροσωπεύει έτσι μια περίοδο κατά την οποία η σοβιετική φωτογραφική βιομηχανία συνέχιζε να βασίζεται σε μηχανισμούς SLR που είχαν εξελιχθεί επί δεκαετίες, προσαρμόζοντάς τους σε ένα νεότερο εξωτερικό σχεδιασμό και σε διαφορετικές ανάγκες της αγοράς.