Κάποτε οι φωτογράφοι γνώριζαν τη διαδικασία της φωτογραφίας
Κάποτε οι φωτογράφοι γνώριζαν τη διαδικασία της φωτογραφίας μέσα από την επαφή τους με το φιλμ, από τη φόρτωσή του στη μηχανή μέχρι την εμφάνιση και την εκτύπωση. Κάθε καρέ ήταν μέρος ενός περιορισμένου αριθμού λήψεων και κάθε φωτογραφία προϋπέθετε την επιλογή της στιγμής, τη ρύθμιση της μηχανής και την αναμονή για το αποτέλεσμα.
Τα φιλμ διαφορετικής ευαισθησίας, οι μηχανές, οι φακοί και τα χημικά της εμφάνισης αποτελούσαν στοιχεία μιας κοινής φωτογραφικής εμπειρίας. Το αρνητικό διατηρούσε την εικόνα ως ενδιάμεσο στάδιο, ενώ η εκτύπωση έδινε στη φωτογραφία την τελική της μορφή. Η διαδικασία απαιτούσε χρόνο, εξοικείωση με τα υλικά και γνώση των τεχνικών παραμέτρων.
Σήμερα, τα καρούλια, τα αρνητικά και οι λωρίδες του φιλμ διατηρούν την υλική παρουσία μιας φωτογραφικής πρακτικής που βασιζόταν στη γνώση, στην παρατήρηση και στον χειρισμό συγκεκριμένων υλικών. Κάθε καρούλι αντιστοιχεί σε έναν πεπερασμένο αριθμό καρέ, ενώ κάθε λωρίδα φιλμ περιέχει διαδοχικές εικόνες που κάποτε αποτέλεσαν μέρος μιας φωτογραφικής αφήγησης. Τα αντικείμενα αυτά παραμένουν συνδεδεμένα με την εμπειρία των φωτογράφων που εργάστηκαν με το αναλογικό μέσο.