ο μονόχωρο εκκλησάκι με αυλή συνδυάζει τον ενιαίο χώρο λατρείας
Το μονόχωρο εκκλησάκι με αυλή συνδυάζει τον ενιαίο χώρο λατρείας με έναν περιτειχισμένο υπαίθριο χώρο, ο οποίος οργανώνει την πρόσβαση στον ναό και δημιουργεί ένα σαφές όριο ανάμεσα στο κτίσμα και το φυσικό περιβάλλον. Οι πέτρινοι τοίχοι, η μικρή είσοδος της αυλής, τα λιθόστρωτα τμήματα και η λιτή πρόσοψη αποτελούν στοιχεία που μπορούν να συναντηθούν σε εκκλησάκια των Κυκλάδων, με διαφοροποιήσεις ανάλογα με το έδαφος και τις τοπικές κατασκευαστικές πρακτικές.
Το σχέδιο αποτελεί μια ελεύθερη αρχιτεκτονική απόδοση, βασισμένη σε φωτογραφικές και σχεδιαστικές αναφορές από εκκλησάκια των Κυκλάδων. Η μορφή του προκύπτει από τη σύνθεση επιμέρους χαρακτηριστικών διαφορετικών παραδειγμάτων και δεν αποτυπώνει πιστά ένα συγκεκριμένο υπαρκτό κτίσμα. Πρόκειται για μια σχεδιαστική προσέγγιση που αξιοποιεί αναγνωρίσιμα στοιχεία της κυκλαδίτικης εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής, χωρίς να αποτελεί ακριβή αρχιτεκτονική αποτύπωση.