Το μονόχωρο καμαροσκέπαστο εκκλησάκι αποτελεί
Το μονόχωρο καμαροσκέπαστο εκκλησάκι αποτελεί έναν από τους απλούστερους αρχιτεκτονικούς τύπους της ελληνικής νησιωτικής παράδοσης. Η επιμήκης κάτοψη, οι συμπαγείς λιθόκτιστοι τοίχοι και η ημικυλινδρική καμάρα διαμορφώνουν έναν ενιαίο εσωτερικό χώρο, χωρίς σύνθετες διαχωριστικές κατασκευές. Η είσοδος βρίσκεται συνήθως στη στενή πλευρά, ενώ ένα μικρό άνοιγμα στον πλευρικό τοίχο επιτρέπει την είσοδο φυσικού φωτός. Στην πρόσοψη, το υπερυψωμένο τόξο με την καμπάνα και τον σταυρό αποτελεί το βασικό κατακόρυφο στοιχείο της σύνθεσης.
Στις Κυκλάδες, η μορφή αυτή συνδέεται με τη χρήση τοπικής πέτρας, την ασβεστωμένη εξωτερική επιφάνεια και την προσαρμογή του κτίσματος στο βραχώδες έδαφος. Η περιορισμένη κλίμακα και η απουσία σύνθετης διακόσμησης αναδεικνύουν τη σχέση ανάμεσα στη γεωμετρία, στα υλικά και στη λειτουργία του ναού.
Το σχέδιο αποτελεί μια ελεύθερη αρχιτεκτονική απόδοση, βασισμένη σε φωτογραφικές και σχεδιαστικές αναφορές από εκκλησάκια των Κυκλάδων. Η μορφή του προκύπτει από τη σύνθεση επιμέρους χαρακτηριστικών διαφορετικών παραδειγμάτων και δεν αποτυπώνει πιστά ένα συγκεκριμένο υπαρκτό κτίσμα. Πρόκειται για μια σχεδιαστική προσέγγιση που αξιοποιεί αναγνωρίσιμα στοιχεία της κυκλαδίτικης εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής, χωρίς να αποτελεί ακριβή αρχιτεκτονική αποτύπωση.