Στο μουσείο της Ιεράς Μονής Υπεραγίας Θεοτόκου Παλαιοκαστρίτσας
Στο μουσείο της Ιεράς Μονής Υπεραγίας Θεοτόκου Παλαιοκαστρίτσας στην Κέρκυρα, ανάμεσα στις μεταβυζαντινές εικόνες, τα εκκλησιαστικά αντικείμενα, τα άμφια και τα χειρόγραφα, παρουσιάζεται ένα ιδιαίτερο έκθεμα που συνδέει τον χώρο της μονής με το θαλάσσιο περιβάλλον της Κέρκυρας: μια συλλογή οστών από θαλάσσιο κήτος.
Τα μεγάλα οστά που παρουσιάζονται στις φωτογραφίες συγκροτούν ένα εντυπωσιακό σύνολο, με ογκώδη τμήματα του σκελετού, επιμήκη οστά και μεγάλα οστέινα στοιχεία με χαρακτηριστική πορώδη εσωτερική δομή. Η μορφή και η κλίμακά τους αποτυπώνουν τις διαστάσεις του ζώου και προσφέρουν στον επισκέπτη μια άμεση εικόνα της ανατομίας των μεγάλων κητωδών.
Σε ταξιδιωτικές και τοπικές πηγές το έκθεμα αναφέρεται ειδικότερα ως σκελετός φάλαινας, ενώ συνδέεται με την παράδοση ότι το ζώο σκοτώθηκε από ψαρά κατά τον 19ο αιώνα. Η συγκεκριμένη ιστορία αποτελεί μέρος της τοπικής αφήγησης γύρω από το έκθεμα, ενώ η επίσημη εκκλησιαστική πηγή χρησιμοποιεί τον ευρύτερο όρο «θαλάσσιο κήτος».
Η παρουσία των οστών μέσα στο μουσείο δημιουργεί έναν ιδιαίτερο διάλογο ανάμεσα στη θρησκευτική και πολιτιστική κληρονομιά της μονής και στη φυσική ιστορία της περιοχής. Το έκθεμα λειτουργεί ως τεκμήριο μιας παλαιότερης σχέσης των κατοίκων της Κέρκυρας με τη θάλασσα και ως αντικείμενο παρατήρησης της φυσικής ιστορίας, διατηρημένο σήμερα στο μουσειακό περιβάλλον της Παλαιοκαστρίτσας.