Η θεατρική μάσκα είναι μία από τις πρώτες ανθρώπινες προσπάθειες
Η θεατρική μάσκα είναι μία από τις πρώτες ανθρώπινες προσπάθειες δημιουργίας ενός άλλου προσώπου. Ο ηθοποιός μεταμορφώνεται σε κάποιον άλλο και η σκηνή αποκτά έναν νέο χαρακτήρα. Η επιτυχία μιας παράστασης συνδέεται με την ερμηνεία, την έκφραση και την ικανότητα του ηθοποιού να πείσει το κοινό ότι ο χαρακτήρας υπάρχει.
Η ίδια επιδίωξη συνοδεύει σήμερα την ανάπτυξη των ανθρωπόμορφων ρομπότ. Πρόσωπο, βλέμμα, φωνή και κινήσεις συνθέτουν μια νέα μορφή παρουσίας. Η τεχνητή νοημοσύνη προσθέτει διάλογο, προσαρμογή και αλληλεπίδραση, στοιχεία που πιθανότατα θα διευρύνουν τον ρόλο των ρομπότ και πέρα από τη βιομηχανία ή την παροχή υπηρεσιών.
Η θεατρική σκηνή μάλλον αποτελεί έναν από τους επόμενους χώρους έκφρασης. Τα πρώτα πειράματα έχουν ήδη πραγματοποιηθεί και είναι εύλογο να υποθέσουμε ότι τα ανθρωπόμορφα ρομπότ θα αναλάβουν κάποτε ολοκληρωμένους θεατρικούς ρόλους. Τότε το ενδιαφέρον πιθανότατα θα μετακινηθεί από την τεχνολογία στην ερμηνεία. Η συζήτηση θα αφορά την απόδοση του χαρακτήρα, την ένταση μιας σκηνής, την παρουσία πάνω στη σκηνή και την ικανότητα ενός τεχνητού ηθοποιού να συγκινήσει το κοινό.
Η διαδρομή από τη μάσκα έως το ανθρωπόμορφο ρομπότ αποτυπώνει μια σταθερή ανθρώπινη επιθυμία: τη δημιουργία ενός νέου προσώπου. Στην αρχή πίσω από αυτό το πρόσωπο υπήρχε ένας ηθοποιός. Στο μέλλον ίσως υπάρχει ένας αλγόριθμος. Για τον θεατή, όμως, το ζητούμενο πιθανότατα θα παραμένει το ίδιο· μια ερμηνεία ικανή να τον κάνει να ξεχάσει, έστω για λίγο, ποιος βρίσκεται πραγματικά πάνω στη σκηνή.