Η φωτογραφική μηχανή TIME ανήκει σε μια κατηγορία απλών
Η φωτογραφική μηχανή TIME ανήκει σε μια κατηγορία απλών αναλογικών μηχανών που σχεδιάστηκαν ώστε ο χρήστης να μη χρειάζεται να ασχολείται με τεχνικές ρυθμίσεις. Οι περισσότερες λειτουργούσαν με σταθερή ταχύτητα κλείστρου και σταθερό διάφραγμα ή με λίγες μόνο επιλογές διαφράγματος που αντιστοιχούσαν στις καιρικές συνθήκες. Αντί για πολύπλοκους μετρητές φωτός, ο φωτογράφος επέλεγε συνήθως ένα εικονίδιο ή μια ένδειξη όπως «ηλιοφάνεια», «συννεφιά» ή «συννεφιά με σκιά», και η μηχανή προσαρμοζόταν σε ένα προκαθορισμένο διάφραγμα.
Η λογική αυτή βασιζόταν στον γνωστό κανόνα Sunny 16, σύμφωνα με τον οποίο μια φωτογραφία μπορεί να εκτεθεί σωστά σε ηλιόλουστη ημέρα χρησιμοποιώντας συγκεκριμένο συνδυασμό ταχύτητας και διαφράγματος. Οι κατασκευαστές απλοποιούσαν ακόμη περισσότερο τη διαδικασία, ενσωματώνοντας προκαθορισμένες ρυθμίσεις που κάλυπταν τις συνηθέστερες συνθήκες φωτισμού. Έτσι ο χρήστης δεν χρειαζόταν να γνωρίζει τι είναι η έκθεση, η φωτομέτρηση ή οι σχέσεις ανάμεσα σε ταχύτητα και διάφραγμα.
Το τίμημα αυτής της απλότητας ήταν οι περιορισμοί. Οι μηχανές αυτές λειτουργούσαν καλύτερα με συγκεκριμένο τύπο φιλμ, συνήθως ISO 100 ή ISO 200. Όταν χρησιμοποιούνταν φιλμ διαφορετικής ευαισθησίας, η έκθεση συχνά αποκλίνει από το ιδανικό αποτέλεσμα, επειδή η μηχανή δεν μπορούσε να προσαρμόσει αυτόματα τις ρυθμίσεις της. Σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού οι δυνατότητές της ήταν ακόμη πιο περιορισμένες, καθώς η σταθερή ταχύτητα κλείστρου και τα προκαθορισμένα διαφράγματα δεν επέτρεπαν μεγάλη ευελιξία.
Η φιλοσοφία αυτών των μηχανών ήταν ότι ο φωτογράφος έπρεπε απλώς να φορτώσει το φιλμ, να επιλέξει την κατάλληλη ένδειξη για τον καιρό και να πατήσει το κουμπί λήψης. Η τεχνική ακρίβεια θυσιαζόταν υπέρ της ευκολίας χρήσης, κάτι που εξηγεί γιατί τέτοιες μηχανές έγιναν δημοφιλείς σε αρχάριους χρήστες και σε όσους ήθελαν έναν απλό τρόπο να καταγράφουν στιγμές χωρίς να ασχολούνται με τις τεχνικές λεπτομέρειες της φωτογραφίας.