Το Χάος, Αθήνα Αττική
Το χάος, ως έννοια, συνδέεται με την ασυνέχεια, τη ρευστότητα, την αδυναμία πλήρους ελέγχου και την ταυτόχρονη συνύπαρξη πολλαπλών δυνατοτήτων. Δεν ταυτίζεται μόνο με την αταξία, αλλά και με μορφές κρυφής οργάνωσης, όπου η τάξη δεν εξαφανίζεται, αλλά διαφεύγει από τις συνηθισμένες μορφές κατανόησης.
Οι φωτογραφίες λειτουργούν ως διακριτές στιγμές μιας μη γραμμικής εμπειρίας, χωρίς απαίτηση συνοχής, αφήγησης ή συμπεράσματος. Το σύνολο δεν επιδιώκει να ορίσει το χάος, αλλά να το αφήσει ανοιχτό, ακαθόριστο, ενεργό.
Το χάος εδώ προσεγγίζεται ως τρόπος θέασης και όχι ως θέμα προς ανάλυση. Η σειρά με τις φωτογραφίες δεν έγινε για να ερμηνεύσει τίποτα. Το μαύρο υπόβαθρο επιλέγεται ως ουδέτερο και απροσδιόριστο πεδίο, ενώ τα κόκκινα, πορτοκαλί και μωβ χρώματα αποτελούν συνειδητή, περιορισμένη παλέτα. Η μείωση των χρωμάτων και των μέσων λειτουργεί ως δομική επιλογή, συγγενής με μια μινιμαλιστική στάση, όπου η ένταση δεν προκύπτει από την ποσότητα αλλά από την επανάληψη, τη διαφοροποίηση και τη μετατόπιση μέσα σε ένα περιορισμένο σύστημα. Έτσι, το χάος δεν παρουσιάζεται ως κάτι που χρειάζεται ερμηνεία ή ορισμό, αλλά ως κατάσταση που βιώνεται μέσα από την οικονομία των επιλογών και την αστάθεια των σχέσεων μεταξύ των εικόνων.