Χριστουγεννιάτικα δέντρα σε γαλανό χιονισμένο τοπίο
Τα Χριστούγεννα δεν πρέπει να έχουν υλικό χαρακτήρα. Βασίζονται στη δυνατότητα να βλέπεις κάτι ζωντανό μέσα στην καθαρότητα κάθε τοπίου και να χαίρεσαι γι’ αυτό. Τα δέντρα στις φωτογραφίες δεν αφηγούνται, δεν εξηγούν, δεν συμβολίζουν. Υπάρχουν. Και αυτή η ύπαρξη αρκεί για να δηλώσει τη γιορτή.
Το γαλάζιο και το άσπρο συγκροτούν έναν χώρο ήσυχο και ανοιχτό, χωρίς ένταση και χωρίς συσσώρευση. Μέσα σε αυτόν, το δέντρο στέκεται ως κάτι πραγματικό, με κορμό, με κατεύθυνση, με ίχνη ζωής. Η χαρά γεννιέται από την αναγνώριση της παρουσίας του, από το απλό γεγονός ότι κάτι ζει και φαίνεται.
Το δέντρο συμμετέχει στη γιορτή όπως συμμετέχει ένα σώμα στον χώρο. Καταλαμβάνει θέση, δημιουργεί σχέση με το χιόνι και τον ουρανό, δίνει μέτρο στο βλέμμα. Όπου υπάρχουν στολίδια, εντάσσονται στη μορφή του και ακολουθούν το περίγραμμά του, χωρίς να αλλάζουν τον χαρακτήρα του.
Έτσι, το τοπίο ορίζεται από ένα δέντρο. Όχι ως εικόνα προς ερμηνεία, αλλά ως γεγονός. Το βλέπεις και χαίρεσαι, επειδή η παρουσία του αρκεί για να δηλώσει ότι η στιγμή είναι γιορτινή. Έτσι και η ζωή ορίζεται από ένα δέντρο.