Σώζονται τα θεμέλια ενός μεγάλου ναού
Σώζονται τα θεμέλια ενός μεγάλου ναού (16,40x11,60 μέτρα) αφιερωμένου στην Αθηνά, ο οποίος αποτελείται από σηκό περιβαλλόμενο από κιονοστοιχία μόνον στην ανατολική και νότια πλευρά και όχι περιμετρικά όπως ήταν ο κανόνας. Χάριν αυτής της ιδιομορφίας, ο Ρωμαίος αρχιτέκτονας Βιτρούβιος (1ος αι. π.Χ.) τον περιγράφει στο βιβλίο του Περί Αρχιτεκτονικής (V.4.). Ο σηκός χωρίζονταν σε τρία κλίτη με δύο ζεύγη κιόνων. Στο πίσω μέρος διατηρούνται τα θεμέλια από το βάθρο του λατρευτικού αγάλματος της θεάς, που απομονώνονταν με κιγκλιδώματα στηριγμένα στους δύο πίσω κίονες. Οι εξωτερικοί κίονες ήταν μαρμάρινοι, χωρίς ραβδώσεις και επιστρέφονταν με ιωνικά κιονόκρανα.
Ο βωμός των θυσιών βρίσκεται νότια του ναού, ενώ κατά κανόνα ιδρυόταν μπροστά από την ανατολική πλευρά (πρόσοψη) των ναών. Προφανώς, γιατί στα νότια υπάρχει ευρύχωρο πλάτωμα κατάλληλο για να συγκεντρωθούν οι πιστοί και να στηθούν τα αφιερώματα. Ο ναός χτίστηκε γύρω στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με άλλη άποψη, ο σηκός προϋπήρχε των Περσικών πολέμων και απλώς προστέθηκαν οι εξωτερικές κιονοστοιχίες.